December 1977 – Mijn beëdiging bij de Rijkspolitie, ten overstaan van generaal Plattèl.
Een jonge diender, met geen idee wat hem allemaal te wachten stond. Sportief, loyaal en vooral een praktijkman. Oplossingsgericht denken, snel en adequaat handelen, zowel non-verbaal als verbaal, waren eigenschappen die mij goed lagen.
Mijn opleidingen in zelfverdediging, judo en pugilisme (boksen) hebben daar beslist aan bijgedragen. Ze gaven mij zelfvertrouwen, lichaamsbeheersing en gevoel voor timing, maar vooral ook de rust om in lastige situaties niet meteen onder de indruk te raken.
Mijn hart gaf me doorgaans de weg aan en wees me de richting die ik wilde inslaan. Goedschiks indien mogelijk, kwaadschiks als het echt niet anders kon.
Niet vanuit machtsvertoon, maar vanuit overtuiging, verantwoordelijkheid en de bereidheid om door te pakken wanneer de situatie daarom vroeg. Menselijk waar mogelijk, resoluut waar noodzakelijk.
Juist bij bijzondere, ingewikkelde en soms lastige mensendingen kwamen mensenkennis, inschattingsvermogen en de juiste benadering goed van pas. Niet alles stond in de boeken en niet iedere situatie liet zich met een protocol oplossen.
Ik heb veel geleerd op straat, van collega's en vooral van de mensen die ik tijdens mijn loopbaan tegenkwam.
Die jonge diender uit december 1977 had nog een lange weg te gaan. Tot 1 januari 2021 om precies te zijn. En wat voor een weg!
