Er bestaat een mooi geluid dat eigenlijk geen geluid is. De stilte. Sereen, bijna betoverend, met alleen het zachte geruis van de banden op het pad en het ritmische trappen op de pedalen als begeleiding. De fietser doolt door een landschap dat zich langzaam prijsgeeft aan de ogen, weer of geen weer, against all odds.
Hoe meer je trapt, hoe meer je lichaam meewerkt. De gelukshormonen komen vrij, de conditie krijgt een duwtje in de goede richting en ondertussen worden je ogen als het ware de richtpunten in al dit moois. Je hoeft niet eens precies te weten waar je naartoe gaat, want soms is juist het onbekende doel de grootste beloning.
En dan ineens is daar zo'n tafereel. Een mysterieuze bosweg, verkleurde bomen, een waas van mist en misschien een vleugje sneeuw dat het landschap een bijna sprookjesachtige uitstraling geeft. Soms kom je zo'n beeld toevallig tegen op een foto, waarna je gedachten ermee aan de haal gaan. Op andere momenten ben je gewoon onderweg, de omgeving aan het verkennen, en doemt zo'n decor plotseling voor je op. Alsof iemand even het gordijn opentrekt en je een kijkje gunt in een andere wereld.
Het lijkt op een verdwijnende polaroidfoto, waarvan de contouren langzaam vervagen, maar die zich des te nadrukkelijker in je gedachten nestelt. Je blijft erover mijmeren en ergens diep vanbinnen vraagt je wezen om meer. Om opnieuw op pad te gaan, om vaker zulke plekken te zoeken en je te laten verrassen door wat de natuur onderweg in petto heeft.
Vinden is soms lastig, maar ze zijn werkelijk niet ver weg. Het steeds wisselende weer en de seizoenen doen hun eigen duit in het zakje. Geen dag is hetzelfde en hetzelfde landschap kan morgen zomaar een heel ander verhaal vertellen.
Je kunt deze plekken ruiken, voelen en zien. Ze prikkelen de verbeelding en laten de werkelijkheid soms moeiteloos overgaan in fantasie.
Misschien is dat wel de grootste rijkdom van fietsen: niet alleen de kilometers die je maakt, maar vooral de momenten die je onderweg cadeau krijgt.
Een beetje verdwalen, veel verwonderen en met een hoofd vol indrukken weer thuiskomen. Dat is fietsen met een Aroma van Fantasie.
Geen finishlijn, stopwatch of prestatielijst die vertelt hoe goed je bezig bent. Soms is gewoon onderweg zijn al de mooiste prestatie.
