Rules of engagement van diensthond Tiesto

Rules of engagement van diensthond Tiesto

Voordat ik met dit blog begin wil ik weergeven, het stereotiepe hilarische begroeting-ceremonieel dat mij elke keer weer opnieuw  ten deel valt als ik met collega en speurhond geleider Henny en zijn hond Tiesto dienst heb. Een zogenaamd petite cabine overleg tussen mens en dier, elke dienst weer. 

We wonen in hetzelfde dorp en ik word dan thuis opgehaald door dit illustere duo. Dit gaat dan als volgt. De auto stopt voor mijn voordeur. Ik loop naar buiten en maak het bijrijdersportier open.  Ik begroet Henny en Tiesto en stap in de auto.  Dan denk ik steeds daar gaat ie  vast weer ! 

Diensthond Tiesto zit dan -reeds opgefokt- achterin in zijn hok, gelukkig voor mij. Op het moment dat ik plaats neem gaat het als vanouds. Henny schreeuwt naar Tiesto omdat de hond kennelijk ontzettend gedreven en getriggerd is wanneer hij in een auto zit.  Hij wacht als het ware op een inzet. Dit kakofonisch wonder duurt dan minimaal totdat we de straat uit zijn. In honden psychologie betekent dit dat ik als buitenstaander het directe domein van Tiesto betreden heb. Tiesto gedoogt mij maar dan ook niets meer dan dat.  Ik denk dat de meeste hondengeleiders  dit territoir gedrag herkennen als een aha moment.

Als onderdeel van dit guitige trio heb ik al vaak spannende, leuke- maar ook vele weerzinwekkende confrontaties met boeven en criminelen meegemaakt. Het geluk was daarbij steeds aan onze zijde, dat dan weer wel.

We rijden naar het politiebureau - the place to be -  voor onze nachtdienst. Je zou bijna denken dat de criminelen, junks en alcoholics het weekend achter de rug hebben. Wij van de politie zouden met deze doelgroep dan niets meer mee van doen zouden hebben. Waarom?  omdat zij hun geneugten en innerlijke drijfveren genoegzaam gebotvierd hadden en in een stille roes zouden nevelen.  

We zijn “koud en wel” op het bureau gearriveerd op een maandag en net omgekleed of er komt omstreeks 22.00 uur een stevige prioriteit 1 melding door van een van onze politiecollega’s op motoren die achter een HORK in een auto aanzitten. Deze geslepen hork met een leeftijd van nog onder de 20 jaar is in combinatie met een categorie IV wapen  - in casu zijn auto -  op de weg bezig met de meest godgeklaagde capriolen. Het is maar wachten tot er iemand omver gereden wordt. In deze helse mix van crimineel – auto en drank/drugs zijn alle normen en waarden door hem uitgegumd. By the way,  gummen doet ie wel maar dan met de banden van zijn bolide op de harde macadam ondergrond. Deze capriolen zouden op een heus race parcours in ieder geval niet misstaan hebben.

Vanuit de buurt waren reeds talloze telefonische meldingen gemaakt mbt deze kamikaze laagvlieger.

Dus een reden temeer om hem van de weg te plukken. Echter door de hoogmoedswaanzin van deze hork, verder nog gekatalyseerd met drank en drugs betekent een confrontatie met hem een hachelijk gevaarlijke onderneming voor eenieder die op zijn pad terecht komt. Dan is uitstel plots geen optie meer om dood en verderf te voorkomen

Echter deze hork zijn hoogmoed wordt duur betaald want zijn rally ervaringen zijn niet zo goed als die van de professionals op het F1 circuit. Op een gegeven moment rijdt de kamikaze piloot blindelings tegen een gevel. Dit onder het zicht van de controlerende collega motorrijder. Normale mensen zouden met spectaculaire botbreuken in het ziekenhuis belanden maar deze kat met minimaal 9 levens stapt ongedeerd uit het wrak en peert er tussenuit met zijn mede horken.

Henny, Tiesto en ondergetekende hebben ins tot dan toe nog niet helemaal portofonisch correct aangemeld gezien de drukte en hectiek op het politiekanaal. Maar, wij zijn wel al onderweg, aanhoudingsgericht. Het toeval wil  dat wij dicht de buurt van de crash en tevens plaats van delict genaderd zijn genaderd . Achteraf blijkt dat de hork een woninggevel helemaal aan gruzelementen gereden heeft. Zijn auto lligt spreekwoordelijk op het autokerkhof. De vluchters lopen vermoedelijk in onze richting.

Ik ben goed bekend met de plaats van de aanrijding en de vluchtroutes daaromheen, gezien mijn dagelijkse fiets avonturen via paden en velden.  We zijn dus niet linea recta naar de ongevalsplek gereden maar op ongeveer een kilometer van tevoren gestopt.  Daar is een veldweg waar de inzittenden/daders ons gevoelsmatig bedacht, langs moeten komen tijdens hun vlucht.

Henny en Tiesto liepen voorop op de naderende  kruisende veldweg en ik met mijn portofoon geklooi loop achteraan in deze mini colonne. Na een paar meter op de veldweg roepp Henny reeds dat hij de vermoedelijke dader waarvan het signalement ons ambtshalve bekend is, in het vizier heeft. Henny waarschuwt deze dader maar deze is Oost-Indisch doof en stuift er ijlings vandoor. Niet erg slim van hem. Klaarblijkelijk kent hij de inzet, snelheid, reukvermogen en ijzeren discipline van Tiesto nog niet.

Henny zet de diensthond in en deze gaat er met gezwinde spoed achteraan. Op dat moment is er geen risico voor eventuele derden in deze desolate omgeving.

Het nadeel is dat er op deze voor-zomerse avond alles van wilde botanica reeds in hoog bloei stond. Vooral netels en ander pijnlijk  onkruid spul. De onderlinge groeispurt tussen  planten en onkruid is in het voordeel beslist van de lange netels en ander stekelige veldkruiden. In deze melange van ondoordringbare flora wordt  de dader onttrokken aan onze wakende ogen. Maar gelukkig niet aan de gouden neus van Tiesto. 

Tiesto op zijn beurt had geen last van stekels, netels of de nog onzichtbare vijand. De dader kan niet ver weg zijn. Achteraf pas blijkt dat deze dader zich heeft schuilgehouden langs of in het water van een beek. Een kennelijk onneembare hindernis voor de neus van onze hondenspeurder, maar uiteindelijk toch weer niet! We hebben tot vlak bij de hork gestaan en hem niet opgemerkt.

Wat we wel steeds blijven zien is de plat gewalste netel- en stekel flora op plekken waar Tiesto zijn onderzoekingen doet. Tiesto blijft onverteert zoeken en zoeken en zoeken. Maar hij komt niet meteen tot het gewenste resultaat. Na enige minuten lijk het alsof de dader ons toch nog te snel of te slim af is geweest en ontglipt.

Plots vliegen een paar ganzen kwakend omhoog. Het geritsel en de kruiden wals van Tiesto nadert ernstig dichtbij in onze richting. Plots horen wij een plons in de beek gevolgd door menselijke kreten ala,  auwa auwa auwa . Tiesto heeft dus beet.

Blijkt dat Tiesto door zijn tomeloze snuffel inzet toch nog de hork achterhaald heeft en hem heeft gesteld.

De dader wordt aan wal getrokken en Tiesto blijkt  zich perfect aan zijn oefen programma gehouden te hebben.

Tiesto liet op bevel los waarna de dader kan worden aangehouden en afgeboeid om 22.10 uur. Dit is gevoelsmatig betracht een lange tijdsduur van toch maar 10 minuten met een positief resultaat dankzij Tiesto.

Achteraf blijkt verder dat de hork sowieso nog wordt  gezocht, hij geen rijbewijs heeft en met een onverzekerde auto rondrijdt met valse kentekenplanten. Et cetera. De dader blijkt achteraf na hem afgeboeid toch een goeie bekende te zijn van de politie met een palmares waar je U tegen zegt.

In ieder geval achteraf heeft uw politie door snel handelen op meldingen van buurtbewoners in samenwerking met de politie motorrijders en diensthond Tiesto de dader heelhuids kunnen oppakken.

De dader heeft van alles op zijn kerfstok en wordt naar Nederlandse maatstaven juridisch afgehandeld, zoals dat in onze kringen heet. Wij moesten veel ambtshandelingen achteraf op papier gaan zetten.

Gelukkig werden er deze keer geen onschuldige verkeersdeelnemers gewond door deze ondoordachte hork. Tegenwoordig is de hork weer vrij en is het weer wachten op een volgende politionele confrontatie.

En dan terugkomend op Tiesto. Deze heeft van Henny deze avond voor de bewezen heldendienst een ontzettend lekker stuk vlees toebedeeld gekregen, wel verdiend. Tiesto bekijkend, was de inzet voor hem alleen al beloning genoeg. De rest interesseert hem weinig. Deze hond kijkt alleen maar vooruit en blikt niet terug op eerdere successen. Daar wordt hij niet koud of warm van.

Oh ja, Tiesto geeft er niet om om over te werken ingevolge de Arbeidstijdenwet politie. Noch om hitte, koude, drukte of dingen waar mensen zich druk om maken. Tiesto's mindset is altijd handelen in de geest van een volgende sportieve ontmoeting. 

Helaas gaat hondengeleider Henny afscheid nemen als hondengeleider samen met zijn hond Tiesto. Daarom heb ik deze mooie actie van Tiesto opgetekend als eerbetoon en blijk van mijn waardering voor de onverzettelijke daden en betrokkenheid van deze dappere diensthond.

Ik moet nu denken aan de film War-horse van Steven Spielberg. Als metafoor. Wanneer dit paard in een kluwen van prikkeldraad door de loopgraven rent en door niets of niemand te stoppen lijkt. 

Tiesto is een mooie Mechelse herder,  bijna gitzwart van kleur met een gespierd gestroomlijnd lichaam met oren als spiedende onderzoekende antennes en een gouden neus. Ook Tiesto is niet te stoppen. Netels en stekels deren hem nauwelijks.

Ps: Dit verhaal is slechts en alleen opgetekend uit de invalshoek van de inzet van diensthond Tiesto. De ervaringen en inzet van de andere collega’s zijn niet opgesomd maar wel net zo belangrijk. Echter dat is een andere trieste schrijvens-waardige gebeurtenis.

Tiesto nogmaals bedankt voor je inzet en betrokkenheid steeds maar weer. Het ga je goed jongen.